اهل سنت خراسان شهرستان خواف مولوی رحیمی

یکی از مقام های هرات که نخواست نامش فاش شود گفت: اسماعیل خان مرتب تلاش دارد نیروهای سابقش را آرایش مجدد بدهد. او گفت ایجاد تشکیلات و مشخص کردن نماینده هایی برای مجاهدین در سطح شهر و ولسوالی های هرات گواه این موضوع است.

محمد رفیق شهیر رئیس شورای متخصصان هرات نگرانی عمومی را در این می بیند که رهبران جهادی هنوز در فکر احیای موقعیت گذشته اند و به مردم باور ندارند.

او می گوید: "سلاح تازه توزیع نشده. ولی از قبل فرماندهان جهادی مسلح اند و سلاح بین مردم هست. نگرانی این است که هر لحظه امکان دارد که از این سلاح ها به نفع یک گروه استفاده شود یا علیه امنیت مردم استفاده شود. این ترس وجود دارد و مردم نگران اند."

برای مردم عادی گروه های مجاهدین یاد آور سالهای نود میلادی هست، سالهایی که این گروه ها به قدرت رسیدند و باهم دیگر برسر تقسیم قدرت درگیر شدند و افغانستان به دامن جنگ داخلی افتاد.

ناهید فرید نماینده هرات در مجلس نمایندگان می گوید: اگر فشارهای طالبان توسط مردم تحمل شد، دلیلش نجات از سلطه گروه های مجاهدین بود.

خانم فرید می گوید:" من نمی خواهم به تعداد افراد مسلح در هرات افزوده شود. من نمی خواهم که مردمم دوباره قربانی و بازیچه بازی های قومی و سمتی شوند. و من نمی خواهم ما دوباره به تاریخ برگردیم. ما باید از تاریخ بیاموزیم نه این که به دوره های گذشته برگردیم."

خیلی ها باور دارند که برخی از رهبران سابق جهادی با توسل به آرمان های گذشته و وضعیتی که در سال های ۸۰ میلادی بود می خواهند در برابر روند دموکراتیک کنونی و ادامه حمایت جامعه بین المللی از افغانستان به عنوان مانع قرار بگیرند، طرحی که از سوی گروه هایی در دو کشور همسایه افغانستان نیز در مورد آن همواره صحبت و از آن حمایت می شود.

اسماعیل خان و مجاهدین سابق

اسماعیل خان در سخنرانی اش در هرات نیز به این موضوع اشاره کرد: او گفت" تفنگ مجاهد را گرفتند. تانک و توپ ما را جمع کردند و در گوشه مثل آشغال سرهم ریختند. بجای آن دختران آلمانی آوردند، دختران فرانسوی آوردند، دختران هلندی آوردند، دختران آمریکایی را مسلح کردند، سرباز اروپایی آوردند و فکر کردند که در اینجا آنها می توانند امنیت بیاورند. اما نتوانستند."

اسماعیل خان هرچند در سالهای اخیر عضو کابینه بوده و اکثرا در کابل است، اما نفوذ خود در هرات را کماکان حفظ کرده است.

نگرانی از مسلح کردن دوباره گروه های جهادی زمانی جدی تر می شود که همین اکنون مردم در برخی مناطق از گروه های مسلح غیر مسئول شکایت دارند.

داستان های زیادی از تجاوزها، کشتن و حتی اجازه نداشتن خانواده ها برای زندگی عادی مدنی در بسیاری نقاط افغانستان بیرون از مناطق تحت نفوذ طالبان وجود دارد. دولت نیز وجود چنین گروه هایی را انکار نمی کند و با آنها در مبارزه است.

متاع حال و گذشته

به نظر بسیاری ها در ده سال گذشته دست کم ذهنیت و تفکر نوی در جامعه افغانستان بوجود آمده و مفاهیمی جدیدی چون حقوق بشر، حقوق زنان، آزادی های مدنی و حقوق اساسی، جا افتاده است.

شکریه بارکزی عضو مجلس نمایندگان، گروه های مجاهدین و طالبان را دارای مطاع کهنه می داند که به گفته او کسی دیگر خریدارش نیست: " خوشبختانه پایگاه مردمی تمامی جناح هایی که در جنگ های داخلی در افغانستان سهیم بودند با گذشت هر روز ضعیف تر شده به همین دلیل فکر می کنند که شاید دوباره با احیا و یا تشکیل شوراها چه تحت نام شوراهای مجاهدین، در اذهان عامه مردم تدایی کنند که بعد از این هم ما می مانیم."

منبع: bbcpersian با تلخیص