اهل سنت خراسان شهرستان خواف مولوی رحیمی

بهاءالدین یوسفی
تربت جام

فواید و ثمرات مطلوب حزب

２- بهره جستن از استعداد‌ها و توانمندی‌های متفاوت: بدیهی است هر انسان، دارای توانمندی‌ها و استعدادهای ویژه و منحصر به فردی است و هیچ کس نمی‌تواند مدعی تخصص و توانمندی در همه‌ی زمینه‌ها و رشته‌ها باشد.

اما کار جمعی این فرصت ارزشمند را ایجاد می‌کند تا از تخصص و توانمندی افراد در زمینه‌های مختلف علمی، سیاسی و اقتصادی در جهت رشد و تکامل جامعه استفاده کنیم و آینده‌ای بهتر را برای نسل‌های آتی رقم بزنیم.

３- تقویت ارزش‌های اخلاقی مثل صبر، خویشتنداری، ایثار، فداکاری، دگر اندیشی، مثبت نگری و...: انسان در میدان کار حزبی و گروهی بخاطر تحمل نظریه و رفتار هم گروه و گاهی ترجیح دوستان بر خود زمینه‌ی شکوفایی صفات انسانی را فراهم می‌نماید.

ولی زندگی فردی، انسان را ناشکیبا و خودخواه بار می‌آورد و بنظر می‌رسد بیشتر مشکلات اجتماعی ما ناشی از تفکر فردگرایی محض باشد.

５- نقد و نظارت بر حکومت‌ها: حکومت‌ها و صاحبان قدرت در بستر تاریخ در معرض فساد و فتنه و خودکامگی قرار گرفته‌اند. و این روشن می‌سازد که فرد به تنهایی قادر به اصلاح و تغییر نیست و صدایش بجایی نمی‌رسد. اما حزب می‌تواند با انتقاد و تذکرات سازنده لازم، روند اصلاح حکومت را دنبال کند. و حقیقت را با شجاعت و جسارت بیان کند.

بدین سبب حزب در جامعه‌ی مدنی و حکومت مردمی جایگاه بسیار ارزشمند و والایی می‌یابد و صد البته که حکومت‌های مطلق گرا و مستبد با احزاب مخالفت می‌کنند و عرصه را بر آن‌ها تنگ می‌کنند.

６- نقد و محاسبه‌ی خویشتن و حزب: همانگونه که، ساختار حکومت‌ها و انحرافات جامعه را به نقد می‌کشد یک حزب و جماعت پیشرو و موفق قطعا نسبت به فساد و تباهی و رکود و ایستایی اعضای خود احساس مسؤولیت می‌کند و با نظارت و نصیحت، زمینه‌ی اصلاح و رشد آنان را فراهم می‌نماید.

محاسبه‌ی نفس و طهارت قلب و ارتقای ایمانی و علمی اعضاء سرلوحه‌ی کار حزب و جماعت ایمانی و مسلمان قرار دارد.

２- دعوت به حزب به جای دعوت به سوی خدا: این نگاه ناشی از جهل و عدم تربیت صحیح ربانی است، که فرد مردم را، بسوی حزبش دعوت کند و حزب را مانند بت مورد پرستش قرار دهد.

اگر مسلمانان دیگر، تمام دستورات دین را بپذیرند و به همه‌ی آموزه‌های قرآن و سنت عمل نمایند، تا زمانی که در حزب او سهیم نباشد از نظر او فاقد ارزش است و تنها معیار، حزب اوست و حزب!! و همه‌ی اشتراکات انسانی، ملی، دینی، مذهبی و همجواری نزد او رنگی ندارند جز اشتراک در حزب.

５- مقام پرستی: از آنجایی که نفس انسان – اگر مشمول رحمت یزدان نشود – خواهان برتری جویی و ریاست طلبی است، فرد برای ارضای این غریزه، به حزب می‌پیوندد.

این افراد هم در داخل حزب باعث تضاد و تنش و تفرقه می‌شوند و در بیرون از حزب هم، دوست دارند به هر قیمتی ارزش‌ها و معیارهای انسانی و اسلامی را نادیده گرفته و در رقابت‌های حزبی و سیاسی به تخریب و تحقیر دیگران بپردازند. این آفت مقام پرستی، در جامعه آثار زیان باری را به دنبال دارد و آثار مثبت حزب را تضعیف می‌کند.

گرچه مبحث مورد نظر ما، بسط و تحقیق بیشتری می‌طلبد اما تصمیم بر این بود مقاله را مختصر و ساده، ولی آموزنده و سازنده بنویسیم. امید است مرشدان و مربیان و اعضاء و هواداران جماعت دعوت و اصلاح، در راستای تحقق اهداف ایمانی و انسانی، صادقانه بکوشند و خود را از آفات حزبی برهانند و از این کار جمعی بابرکت در مسیر رضای خداوند و تعالی و رشد جامعه‌ی اسلامی بهره گیرند.

منبع: سایت اصلاح