گفتمان فعال و طرح و دكترين دقيق و كارشناسانه و روابط قوي برای نماینده مجلس
به نام خدا و با سلام خدمت جناب مولوي رحيمي و دوستان عزيز
سوالي كه براي من مطرح است طرح مسئلهي نماينده ي مجلس و پرداختن به جايگاه و كاكرد آن در اين وبلاگ است!
درست است كه ما انتظار رفتار في سبيل الله از شخصي نداريم، اما متأسفانه جامعهي ما ، نه تنها جامعه ي خواف كه اكثريت ايران ، چنين نگاهي به جايگاه نمايندگان دارند و متأسفانه استفاده از تريبونهاي ديني از جانب اين دوستان و گاهي حمايتهاي شخصيتها و نهادهاي ديني . . . به اين ذهنيت دامن ميزند.
با نهايت احترام براي تمامي بزرگواراني كه تا كنون نمايندهي مجلس بوده اند، اكثريت اين دوستان بيشتر به دنبال كسب جايگاه اجتماعي، موقعيتهاي مالي بهتر و قدرت نفوذ و گاها عوامل سطح پايينتر از پستهاي خود هستند.
خصوصا نمايندگان شهرستانهاي كوچك مثل خواف با سابقهي سياسي و حزبي پايين عملا در تصميم گيريهاي كلان كشور حرفي براي گفتن ندارند و در تأثيرگذارترين حالت در دسته بندي نمايندگان مطرح كه عمدتا از تهران هستند شركت ميكنند و عملا نمي توانند گفتمان غالبي داشته باشند.
هرگز نميتوان دموكراسي را با داشتن كرسي در مجلس برابر دانست، اگرچه اين لازم و ضروروي است اما داشتن يك گفتمان فعال و يك طرح و دكترين دقيق و كارشناسانه و روابط قوي لازم است تا بتوان از جايگاه يك نماينده براي بهبود كشور در مرحلهي نخست و بهبود شرايط خود استفاده كرد.
نماينده بايد از جانب يك گروه قدرتمند و البته موجه بين مردم انتخاب شود و پس از آن تضمينهاي لازم را به گروه مذكور براي پيشبرد اهداف آنها ، كه حتما نبايد شخصي و سودجويانه باشد بلكه اهداف مردمي است كه آن گروه به آن ها تعلق دارند ، بدهد.
و گرنه هر نماينده پس از استفاده از محبوبيت عدهاي كه با حسن ظن از وي حمايت كرده اند، گروهي (گروهكي) را براي خود ايجاد كرده و معمولا اين افراد پيش از رضاي خدا خيلي چيزهاي ديگر را مد نظر قرار مي دهند. و البته بايد از گذشته عبرت بگيريم.
نظر یکی ازشما(بشیراحمد)