ارتباطات شبکه‌ای و شبکه‌سازی اجتماعی، ضرورتی برای توسعۀ جامعۀ اطلاعاتی است. هر شبکۀ اجتماعی قواعد و منطق خاص ارتباطی و تعاملی خود را دارد‌. اثرگذاری و نتیجه‌بخشی در اشتراک‌گذاری پیام در هر شبکه متناسب با نیاز و هدف‌گذاری هر کمپین متفاوت خواهد بود‌.

🔹بنابراین، حرفه‌ای‌گرایی اقتضا می‌کند در شبکه‌های اجتماعی (به‌عنوان یک فناوری ارتباطی، تسهیل‌گر روابط و تسریع‌کنندۀ مناسبات و تعاملات) حضوری هدفمند داشته باشیم و از آن برای توسعۀ فردی و اجتماعی و ترویج هویت حرفه‌ای و برندینگ سازمانی، آگاهی‌بخشی، اعتبار‌افزایی و ارتقای جایگاه و موقعیت، سهم‌یابی بیشتر از بازار و جذب مخاطب و نیز نقش‌آفرینی مؤثر برای نیکی اجتماعی (Social Good) و فعالیت‌های انسان‌دوستانه و گسترش ارتباطات انسانی و نیل به مفاهمه و انسجام اجتماعی بهره ببریم.

🔸همۀ ما بنابر نقش و موقعیتی که در جامعه داریم، چه به صورت امر شخصی یا جنبۀ شغلی، باید واجد رویکردی حرفه‌ای باشیم. در هر حال، ملزم به تبعیت از ارزش‌ها و هنجارها هستیم و برای حضور و مشارکت در بافت و ساختار اجتماعی از ظرفیت‌ها و امکانات شبکه‌های اجتماعی استفاده می‌کنیم‌. این فرصت بی‌نظیری است برای دربرگیری اجتماعی بالا به منظور برقراری تعاملات مفید و به‌هنگام، فراگیرسازی اجتماعی دیدگاه‌ها، محصولات و خدمات در محیطی که مبادله و نشر پیام با سرعتی فوق‌العاده تأثیری برجسته بر جای می‌گذارد.

🔹دولت‌ها برای حکمروایی خوب (Good Governance)، ظرفیت‌سازی و ایجاد محیط استعدادپرور و بهره‌مندی از قابلیت‌های مردمی و ایجاد فضای بهینۀ مشارکتی باید سیاست مدونی برای توسعۀ ارتباطات شبکه‌ای داشته باشند. حضور هوشمندانۀ همه، اعم از دولت و حکومت، نهادهای مدنی و مردمی و بخش‌های خصوصی و تجاری در شبکه‌های اجتماعی لازم و بایسته است. شبکه‌های اجتماعی بدون مسلح شدن به دانش و سواد رسانه‌ای و اطلاعاتی موجب فرهیخنگی، رشد و پرورش فکری نمی‌شوند. برخورد منفعلانه در مواجهه با انبوه اطلاعات هوشمندی نیست. اینکه بتوان اطلاعات درست را از نادرست تشخیص داد و میزان نیاز به اطلاعات مناسب و مرتبط را تعیین کرد اهمیت دارد. ذهنی که پر از اطلاعات پراکنده، درهم و از هم‌گسیخته است، نامنظم و آشفته است و واجد ویژگی هوشمندی نیست. اینکه بتوان اطلاعات را به نحوی مطلوب جمع‌آوری و پردازش و از آن در مواقع مناسب بهره‌برداری کرد، هوشمندی است. تصمیم‌های ما در زندگی متأثر از اندوخته‌ها و دریافت‌های اطلاعاتی ماست. اگر نتوانیم به طور صحیح اطلاعات مناسب و کافی را دریافت کنیم، نمی‌توانیم تصمیم‌های درست، انتخاب‌های دقیق و رفتارهای ثمربخش داشته باشیم.