ضرورت تصوف برای اهل علم و متقابلا ضرورت علم برای اهل تصوف حقیقتی غیر قابل انکار است.
امام شافعی در دو بیت به طور خلاصه و جامع از حقیقت این امر پرده برداشته و میفرمایند:
« فقیها و صوفیا فکن لیس واحدا * فإنی و حق الله ایاک انصح.
فذلک قاس لم یذق قلبه تقی * و هذا جهول کیف ذوالجهل یصلح.

🔸ترجمه: به حق خدا من تو را راهنمایی می کنم و می گویم هم فقیه باش و هم صوفی نه یکی از آن دو . چون «فقیه تنها» سخت دل است و قلب او لذت تقوی را نچشیده و «صوفی بی علم» نیز نادان است. نادان کی اصلاح شود؟!!(دیوان امام شافعی.۵۵)

💡حضرت مولانا تهانوی(رح) می فرمایند: عموماً علمای کرام به مشغولیت علمی اکتفا نموده و معمولاً به اذکار و اوراد زبانی مختصر بسنده می کنند و به خلوت و اُنس مع الله که ثمره ی تصوف است بی توجه اند در حالی که صالحین امت این گونه نبودند و در کنار مشاغل علمی خلوت های عاشقانه الهی نیز داشته اند. و به آن توصیه می کردند و ریاضت صوفیه و تصفیه ی قلب را از اسباب تحصیل علم می دانستند. (لیکن در این زمانه) علمای کرام معمولاً به درس و تدریس مشغول بوده و از اصلاح باطن غافل هستند، درست است که درس و تدریس عبادتی بزرگی است اما اصلاح باطن نیز ضروری است.( افادات یومیه۲۹۵٫۳)

🟡 همچو آهن گر چه تیره هیکلی * صیقلی کن صیقلی کن صیقلی.
تا در او انوار قدسی رو نهد * عکس حوری و پری در وی جهد.

منبع: کانال نقشبندیه •┈•✾•• @naqshbandiyeh ••✾•┈•
🌺 naqshbandiyeh.com 🌺

.